- 22 845 19 89
- sekretariat@bpmokotow.waw.pl
- ul. Wiktorska 10, 02-587 Warszawa
Jak oswoić śmierć we współczesnym świecie, jak wspominać naszych bliskich czy pielęgnować pamięć o nich? Agnieszka Taborska, pisarka, historyczka sztuki i specjalistka od surrealizmu, w swojej najbardziej osobistej książce „Bez skóry. Jak rozmawiać z ludźmi w żałobie” opowiada o bólu po śmierci męża, o procesie żałoby i o tym, co pomogło przeżyć. Odwołuje się do innych pisarzy i pisarek, którzy pozostawili na temat straty przejmujące świadectwa. To ważny temat przed Świętem Zmarłych.
„Bez skóry. Jak rozmawiać z ludźmi w żałobie” Agnieszki Taborskiej to poruszająca książka o żałobie, stracie i próbie odzyskania życia. Z opinii o książce:
Czytając, zużyłam całe pudełko chusteczek. To książka również o mojej żałobie, która minęła i znowu umiem być szczęśliwa. Dziś zamiast strachu, żalu i rozpaczy czuję już tylko piękno najlepszych wspomnień. Ta książka prowadzi właśnie tam – ku przemianie cierpienia we wdzięczność za miłość, która przecież może nigdy się nie skończyć. Warto przeczytać nie tylko dla wzruszeń, lecz dla kalejdoskopowej erudycji autorki, jej poczucia humoru i błyskotliwych komentarzy. Cóż za lektura!
– napisała Ewa Woydyłło, psycholożka
Jak się żyje „bez skóry” – i czy można ją odzyskać, będąc oskórowaną przez życiową katastrofę? Mam tę książkę nie tylko za podpowiednik, jak radzić sobie z radykalną utratą, i jak o niej mówić, a i milczeć. Biorę ją także za protokół rekonstruowania siebie, a zatem świata. Taborska pokazuje, jak żałoba wytrąca z oczywistości istnienia, podmienia rytuały, ingeruje w zmysły. Rimbaudowskie „ja to ktoś inny” zyskuje tu nowy sens
– uważa Eliza Kącka, pisarka.
Agnieszka Taborska jest pisarką, historyczką sztuki, romanistką i wybitną znawczynią surrealizmu. Od 1988 roku wykłada historię sztuki w Rhode Island School of Design w Providence w Stanach Zjednoczonych.
Jest autorką kultowego tomu „Spiskowcy wyobraźni”. Wydała ponad dwadzieścia książek: opowiadania, eseje, aforyzmy i mistyfikacje literackie, z których wiele doczekało się przekładów na języki obce, w tym angielski, francuski, hiszpański, ukraiński i słowacki. Przetłumaczyła na język polski dzieła Philippe’a Soupaulta, Gisèle Prassinos, Rolanda Topora i Spaldinga Graya. Jej bajki dla dzieci i dorosłych ukazały się w Polsce, Niemczech, Japonii i Korei oraz stały się inspiracją dla filmów animowanych. Fragmenty „Nie tak jak w raju” znalazły się w wyborze „Best European Fiction” wydawnictwa Dalkey Archive Press.
Spotkanie autorskie z Agnieszką Taborską